Waarom ik nauwelijks vlees eet (en toch geen vegetariër ben)

Vlees Vlees Vlees

Als kind had ik er al last van. Van stukjes vlees met van die vetranden. Of vlees waarop je moest kauwen, kauwen, het leek wel of je het nooit weg zou krijgen. Gruwel de gruwel. Helemaal als er dan ook nog werd gezegd dat ik mijn bord leeg moest eten. Thuis ging dat nog wel. Het was bekend dat ik zo nu en dan een beetje bang was voor vlees. Maar als je dan ergens anders ging eten, dan kon je een stukje vlees niet laten staan. Vooral niet nee, dan kon je de gastvrouw en/of -heer voor het hoofd stoten. Soms lukte het me dan om een vergeten stukje vlees onder een lepel weg te moffelen. Of het niet weg te kauwen stukje in een servet te spugen. Nee vlees, daar had ik een broertje dood aan.

Tegenwoordig ben ik nog steeds geen vleesliefhebber. Maar als ik bij iemand ga eten zeg ik gewoon dat vlees van mij niet hoeft. Dat ik het niet veel of helemaal niet zal eten. Waarom ik dan niet al heel lang vegetariër ben, zul je je afvragen. Ja, dat is een vraag die ik mezelf ook al vaak heb gesteld. Als ik makkelijk wil doen geef ik gewoon de mensen om mij heen de schuld. Ik heb nou eenmaal nooit te maken gehad met vegetariërs in mijn meest directe omgeving. Als je vaak kookt voor mensen die op zijn tijd van een stukje vlees houden of die het eten zonder vlees saai vinden, dan doe je toch een beetje mee?

tajinegerecht7In bepaalde culturen, zoals in Marokko, kan het echt lastig zijn als je vlees weigert. Daar is het gebruikelijk dat degene die op bezoek komt het meeste recht heeft op vlees. Moeten ze net bij mij mee aankomen. In het begin dacht de schoonfamilie dat ik niet goed snik was. Ik moest eten en vooral veel vlees, wat dacht ik wel niet! Men schoof het vlees op de schaal waar we met zijn allen uit aten naar mij toe en ik duwde het weer weg met mijn stukje brood. Grappenmakers als wijlen mijn schoonvader (moge God hem genade schenken) begonnen me al snel te plagen; zelf een hapje (vet) vlees in de mond stoppen en tegen mij zeggen dat ik er vooral goed naar moest kijken. Na verloop van tijd was de familie gewend aan mijn ‘eigenaardigheid’ rond het eten van vlees. Meestal at ik dan wel mee uit de schaal maar liet het vlees lekker liggen.

Waarom ben ik geen vegetariër? Dat zou het leven toch veel beter maken? Eerlijk, op zijn tijd vind ik een stukje kip best lekker. Als het dan maar kipfilet is. Zonder nare vetranden en -stukjes. Soms vind ik de smaak van vlees best lekker in een gerecht. Als het dan maar niet sterk overheersend smaakt. De eigenlijke reden waarom ik nooit serieuze pogingen heb ondernomen om vegetariër te worden is: luiheid. Misschien ook aangeleerde overtuiging. Ik wil graag combinaties op tafel zetten die een compleet gevoel geven. De traditionele aardappelen-groenten-vleesgewoonte. Niet dat ik dat vaak op tafel zet. Het vraagt alleen wat van je om de maaltijden die je op tafel zet anders ‘in te richten’.

Wie weet komt er nog weleens verandering in de zogenaamde inrichting van de eettafel bij mij thuis. Er wordt steeds meer gesproken en geschreven over gezonde voeding, minder vlees, meer groenten en fruit. Het houdt mij ook regelmatig bezig. Helemaal als het gaat om het hanteren van tradities, waarover ik al eens schreef in mijn blog Offerfeest en vegetariër of veganist.

Eet jij vlees ook maar met mate en denk je erover vegetariër te worden? In deeltijd om te beginnen misschien? Of kun je vlees niet wegdenken uit jouw leven?

Snel afvallen op een gezonde manier? Kijk eens op Snel Afvallen.biz

Author: Japke

Mijn naam is Japke en ik woon met mijn gezin in onze mooie hoofdstad. Hoewel Japke een Friese naam is, ben ik niet vanuit Friesland naar Amsterdam verhuisd zoals mensen soms denken. Ik ben een échte Amsterdammer, en dat al meer dan 50 jaar! Friese roots die heb ik wel. Mijn grootouders van vaderskant kwamen namelijk aan het begin van de vorige eeuw vanuit Friesland naar Amsterdam. Mijn opa vestigde zich als fietsenmaker aan de Overtoom. Daar is mijn vader geboren. Ook ik zag het levenslicht aan de Overtoom, hoe Amsterdams is dat? Tegenwoordig woon ik met mijn gezin in Amsterdam West, niet heel ver van de Overtoom en het Vondelpark. Marokko, het vaderland van mijn partner, is al vele jaren mijn tweede thuisland. Al een hele tijd heb ik een passie voor schrijven. Op aanraden van een collega ben ik begonnen met bloggen. Ik begon met verschillende blogs, onder andere over eten, het leven in een mengcultuur, Marokko, hardlopen en de persoonlijke visie op mijn omgeving. Deze blogs heb ik samengevoegd tot één blog: Japke schrijft. Ik ben altijd in voor nieuwe ideeën. Mensen met wie ik een praatje maak of die mij benaderen hebben me geïnspireerd tot het schrijven van artikelen op mijn blog. Heb je vragen of suggesties? Aarzel dan niet om contact met mij op te nemen. Op dit moment kan dat nog via contact@japkebeleeft.amsterdam, het adres dat hoort bij mijn oude domein japkebeleeft.amsterdam. In de loop van 2017 zal dat domein worden opgeheven. Vanaf dat moment zullen er nieuwe contactgegevens op deze website worden weergegeven.

15 thoughts

  1. Ja, ik eet ook heel weinig tot geen vlees. Mijn verhaal lijkt op die van jouw. In de familie ( ook in Marokko) ben ik bekend als ‘het konijntje ‘. 🙂 Geef mij maar groente en fruit, dan ben ik heel blij.

  2. Ah ja, waarom niet? Gewoon doen wat jij fijn vindt en als dat af en toe een stukje vlees is, prima toch? Ik eet zelf sinds mijn twaalfde ongeveer geen vlees meer. Ik vind vlees echt zalig! Echt super super lekker! Maar die beestjes. Ik kan er niets aan doen. Ik vind het een schande hoe ze behandeld worden voor de slacht. Nee, ik kan mezelf niet recht in de ogen aankijken als ik dat eet. Dus ja, dan is de keuze snel gemaakt.

  3. Heel herkenbaar dat vlees dat je niet kunt wegkrijgen en dat vet. Ik had daar vroeger ook veel last van. We aten op een gegeven moment bijna alleen nog maar kip, maar dat kwam me zo mijn strot uit, dat ik besloot gewoon maar helemaal geen vlees meer te eten: beter voor het milieu, beter voor de dieren, beter voor mijn lichaam en beter voor de portemonnee. Ik mis het vlees helemaal niet, nooit gedaan eigenlijk. En ook hier in Colombia heb je het soms een klein beetje lastig als vegetariër, maar eigenlijk gaat het prima. Zeker in de grotere restaurants hebben ze altijd een vegetarisch menu, dus geen probleem.

    1. Wat goed dat je helemaal geen vlees meer eet! Nu ik dit heb geschreven krijg ik wel een soort stimulans om er ook helemaal mee te stoppen…

  4. Wat grappig, ik neem een kijkje op je blog en val meteen in een artikel dat mij aanspreekt. Over wel of geen vlees eten. Ik eet graag vlees, maar liever niet al die bewerkte soorten die je zo goedkoop bij de supermarkt koopt. Hamburgers, slavinken, worstjes. Nee, liever heb ik een biefstuk, of anders een biologische kipfilet. Steeds vaker kies ik ervoor om vegetarische recepten uit te proberen, of eens wat vaker vis te eten. Het past beter in deze tijd om bewuster na te denken over je eten. Voor je gezondheid, en voor het milieu.

    1. Leuk dat het je zo aanspreekt, Lena! Het inspireert mij om te merken dat er mensen zijn die net als ik bezig zijn met minder of helemaal geen vlees eten.

  5. Ik snap het probleem met de Marokkaanse/Arabische cultuur. Ben zelf een halfbloed en kom dan wel eens te eten bij vrienden van mijn vader en dan is het lamsvlees en weet ik wel niet. Heb het nooit echt lekker gevonden op salami op een pizza na misschien. Ben nu veganist en na een paar keer raakt men er wel gewend aan en wordt er wel rekening mee gehouden, dan speel ik gewoon een beetje vals en eet ik om het vlees heen als ik te gast ben.

  6. Ik snap het probleem met de Marokkaanse/Arabische cultuur. Ben zelf een halfbloed en kom dan wel eens te eten bij vrienden van mijn vader en dan is het lamsvlees en weet ik wel niet. Heb het nooit echt lekker gevonden op salami op een pizza na misschien. Ben nu veganist en na een paar keer raakt men er wel gewend aan en wordt er wel rekening mee gehouden, dan speel ik gewoon een beetje vals en eet ik om het vlees heen als ik te gast ben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *