Welkom in Marokko

Uit het vliegtuig gestapt, direct een golf van warmte over je heen. Wat een verschil met het weer van de afgelopen dagen in Nederland! De 38 graden in Marrakech voelen heerlijk aan, behaaglijk, aangenaam. Niet zoals die zweterige Hollandse benauwdheid.
Snel richting de rij voor de paspoortcontrole. De glazen hokjes met de in blauwe overhemden geklede beambten kan ik al van ver zien en het gestempel in de paspoorten kan ik al bijna horen. Hoe lang zou het nu weer gaan duren? Als ze maar niet weer moeilijk gaan doen over het een of het ander. De vorige keer werd er om een carte nationale (Marokkaans identiteitsbewijs) gevraagd omdat de beambte dacht dat ik Marokkaanse was, de keer daarvoor lieten ze ons bij vertrek bijna ons vliegtuig missen omdat de lange rijen wachtenden niet snel genoeg werden weggewerkt. Altijd verrassingen bij die Marokkaanse douane.
Met de enkele vraag of mijn oudste kind geen carte nationale had en mijn korte daarop volgende “nee”, konden we ons voor Marokkaanse begrippen gelukkig snel naar de bagagehal begeven. Dan de vraag of de bagage wel aan was gekomen, gebaseerd op eerdere ervaringen. Speciale bagage hadden we ook nog mee; een in een doos verpakte fiets. De bagageband draaide al met bagage, terwijl we bij de eerste passagiers hoorden die het vliegtuig verlieten. Voordeel van een klein vliegveld. De band draaide niet geheel vlekkeloos; toen een koffer bleef steken hoopte de rij daarop volgende bagage zich op en donderde de ene na de andere koffer van de band af. Niemand die dat even kwam corrigeren. Een medepassagier achter mij mompelde voor zich uit “Wat een gedoe ook altijd hier, slechte organisatie, niemand hier doet wat. Welkom in Marokko.”
Toen we alle bagage behalve de fiets-in-doos hadden verzameld, liep ik naar de opening waarvandaan ik steeds de bagage binnen had zien komen. Ik keek tussen de slierten rubber door naar buiten en het enige wat ik zag was een luchthavenmedewerker die languit op een van de transportkarretjes lag. Het zag er niet naar uit dat er nog enige bagage zou worden aangeleverd. Gelukkig stond er een jongen aan de andere kant naast de opening, die me vragend aankeek. Ik vroeg hem waar de speciale bagage aan zou komen. Hij vroeg wat ik verwachtte en ik legde het uit. Hij vroeg me om te blijven staan en zei dat hij ging kijken. Opgelucht, omdat ik me nog steeds kon redden in het Marokkaans, maar ook omdat de fiets-in-doos toch was meegereisd, ging ik aan de zijkant naast de opening wachten.

 

Laatste barrière op de luchthaven was met alle bagage door de laatste check heen komen. Fiets-in-grote-doos moest nog wel een keer van het wagentje af omdat de dame bij de uitgang wilde weten wat er in de doos zat. Eindelijk door de deur de hal van de luchthaven ingekomen wachtte een verrassing: niet alleen manlief was er om ons te verwelkomen, ook mijn kleine meid die als het dolle stond te springen en te lachen omdat we waren aangekomen. Marhaba, welkom in Marokko!

Author: Japke

Mijn naam is Japke en ik woon met mijn gezin in onze mooie hoofdstad. Hoewel Japke een Friese naam is, ben ik niet vanuit Friesland naar Amsterdam verhuisd zoals mensen soms denken. Ik ben een échte Amsterdammer, en dat al meer dan 50 jaar! Friese roots die heb ik wel. Mijn grootouders van vaderskant kwamen namelijk aan het begin van de vorige eeuw vanuit Friesland naar Amsterdam. Mijn opa vestigde zich als fietsenmaker aan de Overtoom. Daar is mijn vader geboren. Ook ik zag het levenslicht aan de Overtoom, hoe Amsterdams is dat? Tegenwoordig woon ik met mijn gezin in Amsterdam West, niet heel ver van de Overtoom en het Vondelpark. Marokko, het vaderland van mijn partner, is al vele jaren mijn tweede thuisland. Al een hele tijd heb ik een passie voor schrijven. Op aanraden van een collega ben ik begonnen met bloggen. Ik begon met verschillende blogs, onder andere over eten, het leven in een mengcultuur, Marokko, hardlopen en de persoonlijke visie op mijn omgeving. Deze blogs heb ik samengevoegd tot één blog: Japke schrijft. Ik ben altijd in voor nieuwe ideeën. Mensen met wie ik een praatje maak of die mij benaderen hebben me geïnspireerd tot het schrijven van artikelen op mijn blog. Heb je vragen of suggesties? Aarzel dan niet om contact met mij op te nemen. Op dit moment kan dat nog via contact@japkebeleeft.amsterdam, het adres dat hoort bij mijn oude domein japkebeleeft.amsterdam. In de loop van 2017 zal dat domein worden opgeheven. Vanaf dat moment zullen er nieuwe contactgegevens op deze website worden weergegeven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *