Mijn eerste week in Marokko

Mijn eerste week in Marokko is alweer ruim voorbij. Sterker, ik geloof dat we alweer bijna op de helft van de drie weken zijn. Niet normaal. Ik heb het gevoel dat de vakantie nog moet beginnen. Zo gaat dat eigenlijk altijd. Je zou een week of zes nodig hebben om echt het gevoel te krijgen dat je ‘weg’ en ‘met vakantie’ bent geweest.IMG_5379

Hoe komt dat nou, dat de tijd zo snel lijkt te gaan, wat is er dan gebeurd en welke factoren spelen daar een rol in?

Alles is anders
Meestal probeer ik meteen mee te doen met het ritme van de familie in Marokko. Dat betekent dat ik me ‘slomer’ ga gedragen. Langzamer gaan, later en anders eten, op andere tijden naar bed. Gewoon alles op zijn beloop laten. Vooral niet willen dat de dingen zo gaan zoals je in je hoofd hebt gevormd. Echt, die aanpassing is vermoeiend. Het vraagt wat van je. Dat overvalt je dan zo. In Nederland lijken we veel te veel de controle te willen hebben op alles. Dat lukt ook vaak, hoewel we daar in het algemeen steeds meer van terug komen Die houding van controle te willen hebben kun je in Marokko helemáál vergeten. Kunnen we nog wat van leren eigenlijk. Hoe dan ook, het lijkt wel of ik in Marokko in een andere modus kom waarin ik wel mee móét met de stroom. Hoewel, een sterke stroom kun je het niet echt noemen. Mijn indruk is al jaren dat de mensen in Marokko het leven sowieso op z’n beloop laten. Alles insha Allah (als God het wil). Probeer daar maar eens verandering in te brengen.

Wat speelt er nog meer een rol waardoor ik mij ‘anders’ voel als ik in Marokko ben?

Het water
In het vliegtuig zat ik naast een Nederlands stel dat voor het eerst met vakantie naar Marokko ging. “Kunnen we het water uit de kraan drinken?” vroeg de vrouwelijke helft van het stel. Dat vond ik maar een gekke vraag, iedereen weet toch dat in Nederland het schoonste water gewoon uit de kraan komt en dat dat in de meeste andere landen, zelfs in Frankrijk, niet het geval is? Ik zei dan ook dat water uit de kraan drinken één van de eerste dingen is die je niet moet doen in Marokko. Je moet dus flessenwater drinken, wat op zich niet erg is. Wat ik wel denk, is dat je hele systeem aan dat water moet wennen. Ten slotte bestaat je lichaam voor het grootste gedeelte uit water. Niet te verwonderen dat je je daar moe van voelt.

Het eten
Natuurlijk is ook het eten anders in Marokko. Ook als je in Nederland regelmatig Marokkaanse gerechten eet, merk je verschil. Het ontbijt wordt vaak laat in de ochtend genuttigd. Waar men in de middag in Nederland meestal een broodje eet, staat er in Marokko een warme maaltijd op tafel. Tegen de avond thee met brood en jam en/of koekjes, laat in de avond nog eens warm eten. Echt laat hè, soms zelfs wel 23:00 uur. Je begrijpt dat ik er dan meestal niet veel zin meer in heb. Vaak wordt het eten ook nog met veel olie bereid. Groenten en fruit hebben meer zonuren gehad, smaken dus anders maar bederven ook sneller door de warmte. Op de markten zie je gewoon dat het fruit er anders uitziet, misschien wel minder kunstmatig dan wij gewend zijn. Al met al een flinke omschakeling voor je lichaam, die na een paar dagen al eens resulteert in buikklachten.

IMG_5389

Het straatbeeld en het verkeer
Als je gewend bent om te fietsen in een stad als Amsterdam moet je dat eens in een stad Marokko proberen. Gelukkig ben ik een ervaren fietser die meer dan eens een toerist van het fietspad af roept. Met zo’n instelling moet je je in Marokko voortbewegen in de openbare ruimte. Anders red je het niet. Het is chaos en niemand houdt rekening met elkaar. Daarnaast is er in mijn ‘thuishaven’ Essaouira geen stoplicht te vinden. Ooit is eens bepaald dat de stad authentiek moet blijven en dat er daarom geen verkeerslichten geplaatst mogen worden. En dat in een stad die steeds drukker en toeristischer wordt. Je moet overal ogen hebben en dat is natuurlijk zeer vermoeiend.

Het gedrag van mensen
Dat mensen het leven op zijn beloop laten merk je eigenlijk aan alles. Bezoeken duren vaak uren (heb je niets anders te doen?) en vinden op ieder moment van de dag plaats (kun je geen afspraak maken?). Ga maar eens zeggen dat je niet in bent voor een bezoekje. Dat kun je echt niet maken. Een afspraak wordt vaak veel te laat nagekomen of vindt regelmatig gewoon niet plaats. Ook dan kun je het niet echt zeggen want de afspraak vond sowieso alleen plaats als God het had gewild. Plannen maken wordt je zo weleens moeilijk gemaakt. Tsja, ook dat moet je ondergaan. Wat mij ook opvalt als mensen samen in een ruimte zie, is dat men vaak zo dicht bij elkaar zit. Ook als een kamer groot genoeg is om meer verspreid te gaan zitten. Ik krijg het er soms benauwd van. En ja, kinderen nemen aan alles deel dus laat in de avond lopen ze gewoon nog rond in de kamer. Ik merk ook dat mensen veel meer lachen en grapjes maken dan ik in Nederland meemaak. Er worden dingen beweerd die niet mogelijk zijn, gewoon voor de grap. Alles alleen om lekker te kunnen lachen. Het is leuk voor de ontspanning en doet me realiseren dat we in Nederland zo vaak ‘in ons gareel’ blijven zitten. Alles moeten wij volgens regels, volgens planning doen. Kunnen we dat niet wat meer loslaten?

Ik kan vast nog wel meer dingen bedenken die ‘anders’ zijn in Marokko dan wij in Nederland gewend zijn. Voorlopig laat ik het hier maar even bij. Zo ben ik al moe genoeg…

Author: Japke

Mijn naam is Japke en ik woon met mijn gezin in onze mooie hoofdstad. Hoewel Japke een Friese naam is, ben ik niet vanuit Friesland naar Amsterdam verhuisd zoals mensen soms denken. Ik ben een échte Amsterdammer, en dat al meer dan 50 jaar! Friese roots die heb ik wel. Mijn grootouders van vaderskant kwamen namelijk aan het begin van de vorige eeuw vanuit Friesland naar Amsterdam. Mijn opa vestigde zich als fietsenmaker aan de Overtoom. Daar is mijn vader geboren. Ook ik zag het levenslicht aan de Overtoom, hoe Amsterdams is dat? Tegenwoordig woon ik met mijn gezin in Amsterdam West, niet heel ver van de Overtoom en het Vondelpark. Marokko, het vaderland van mijn partner, is al vele jaren mijn tweede thuisland. Al een hele tijd heb ik een passie voor schrijven. Op aanraden van een collega ben ik begonnen met bloggen. Ik begon met verschillende blogs, onder andere over eten, het leven in een mengcultuur, Marokko, hardlopen en de persoonlijke visie op mijn omgeving. Deze blogs heb ik samengevoegd tot één blog: Japke schrijft. Ik ben altijd in voor nieuwe ideeën. Mensen met wie ik een praatje maak of die mij benaderen hebben me geïnspireerd tot het schrijven van artikelen op mijn blog. Heb je vragen of suggesties? Aarzel dan niet om contact met mij op te nemen. Op dit moment kan dat nog via contact@japkebeleeft.amsterdam, het adres dat hoort bij mijn oude domein japkebeleeft.amsterdam. In de loop van 2017 zal dat domein worden opgeheven. Vanaf dat moment zullen er nieuwe contactgegevens op deze website worden weergegeven.

4 thoughts

  1. Wat leuk om te lezen! Ik herken natuurlijk veel, maar volgens mij is het in Marokko allemaal nog een tikkeltje erger haha 😀 Ik vroeg me af: drinken de inwoners ook geen water uit de kraan? Ik dronk echt nooit water uit de kraan zodra ik de grens over ging. Niet in België en ook niet in Duitsland. Maar in Colombia dus wel gewoon, al vanaf het eerste moment dat ik voet in Bogotá zette. Het kan niet overal, dus alleen in de grote steden. Op alle andere plaatsen koop ik flesjes en Jimmy als Colombiaan zelfs ook. Maar thuis drink ik het water gewoon uit de kraan en ik heb daar nooit last van gehad, ben er ook helemaal aan gewend. Vind het Nederlandse water maar vreemd nu haha

    1. Leuk dat je herkenning ziet! Ja, veel Marokkanen drinken water uit de kraan, maar er zijn ook veel mensen die het alleen gekookt drinken of flessenwater gebruiken. Tot voorheen rook ik altijd een soort chloorlucht in het water, dus het leek me gewoon heel ongezond om het te drinken. Mensen hebben hier ook snel last van hun nieren en andere organen. Dit jaar ruik ik die chloorlucht niet, dus wellicht is er wel wat veranderd…

  2. Heerlijk artikel om te lezen. Ik kom nooit iedereen het buitenland dus vind het heel leuk om over andere culturen te lezen. Zeker van landen zoals Marokko, omdat er hier (vooral in Ede) een hele grote Marokkaanse gemeenschap is. Geniet van het leven daar. Neem vooral wat van die cultuur mee terug. Wij leven inderdaad veel te veel in het strakke gareel!

    1. Fijn dat je het leuk vindt om te lezen! Ik ben druk bezig overal foto’s van te maken en blogonderwerpen op te schrijven, dus ik hoop inderdaad wat van de cultuur mee terug te nemen! Leuk dat je dat ook even aanhaalt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *